Hebben we een vrije wil…?

Hebben we een vrije wil van waaruit wij Zelf creëren? En zo ja, waar komen onze gedachten vandaan?

Boeiende vragen waarvan de antwoorden soms uiteenlopende meningen vormen over de herkomst die wellicht eenzelfde essentie vertegenwoordigen, doch anders interpreteren wat voor verwarring kan zorgen.

Tja, als we (on)bewust zijn van (gedachten)patronen die ons weerhouden onszelf te managen, hebben wij (g)een vrije wil.

Er is nog altijd zoiets als een collectief systeem dat inspeelt op behoeften als erkenning, goedkeuring en aantoonbaar meesterschap. De meest voorkomende angst is angst voor afwijzing. Deze meest belemmerende angst is dodelijk voor ons zelfvertrouwen. We zijn afhankelijk geworden van goedkeuring dat ons voorziet in relaties, erkenning, financiële draagkracht, een zekere toekomst, educatieve achtergrond en status.

Alles wat goedkeuring en erkenning van buitenaf nodig heeft, geeft stress en kent angst om afgewezen te worden. We doen ons best, we putten ons uit, werken ons een slag in de rondte, voor een goedkeurend curriculum of positieve beoordeling van de werkgever, óf klant van de organisatie. In de huiselijke kring spelen we eenzelfde rol, waaraan de voorgaande schijnzekerheden gekoppeld zijn.

We spelen in op de behoefte van buitenaf en zinspelen onze eigen behoeften in de koeling, met de hoop dat de buitenwereld deze met tederheid ontdooid. We zijn een product geworden, een machinaal massaproduct dat economische groei nastreeft. Is dit een reële economie… of beter gezegd, is dit duurzaam?

Voor wie of waarvoor werken we samen?

De vraag vraagt om een driedimensionale blik. Het meest effectieve antwoord is, ‘follow your heart’. Zie, voel en ontdek waar naartoe je aandacht/energie wordt geleidt. Wat zijn de wortels van waaruit je schept? Ben je het daarmee eens? OKE! Zo niet, tijd voor verdieping…

Ik – Jij ≈ Relatie

Schepper – Schepping ≈ Geschapene

Schipper – Schip ≈ Koers

Hart – Hoofd ≈ Lichaam

Liefde – Angst ≈ Creatie

De balans in deze drie-eenheid is bepalend voor de kwaliteit van leven.

Soms zit oude economie verstopt in vernieuwde educatie.

Zo las ik in een nieuwsbrief informatie over een jaaropleiding voor transformatie-ontwikkeling. Nu is dat een nobel streven, elkaar handvatten aanreiken, kennis delen, ondersteunende procesbegeleiding, vanuit een ervaringsdeskundig docentschap.

De organisatie belooft een transformatieprogramma, speciaal ontwikkeld om je te helpen, je meest diepgaande, authentieke, krachtige zelf te worden en zo een bijzondere bijdrage aan de wereld te leveren. Zij noemen deze interactieve ervaringsstudie ‘Hoger onderwijs voor de ziel’ dat wordt gevoed door de nieuwste ontwikkeling in wetenschap, gezondheid, spiritualiteit en cultuur. Aldus de organisatie…

Tot zover dient het een hoger doel en draagt bij aan een nieuwe economie. Echter, het heeft een naklank in de zin dat de studie wordt beoordeeld door een jury van leermeesters én beloond met een certificaat. Dit vraagt aandacht voor een drie-dimensionale kijk op een getransformeerde wereld.

De opleiding fluistert een oude economische behoefte aan erkenning in een nieuwe jas. Transformatie behoort geen certificering aan echtheid of te voldoen aan een kwaliteitsnorm van anderen. Het is een innerlijk proces dat je realiteit beïnvloed. Let hierbij wel… het betreft een eigen realiteit, waarbij de omgeving klopt met je wensen, idealen, verlangen, talenten én bovenal, je eigen hartklop, ritme, rust, harmonie. Kortom, volkomen in balans. Zo binnen, zo buiten… Deze transformatie behoeft geen enkele certificering, diploma’s of anderzijds goedkeurende kaders van gedachten en beoordelingscapaciteit van anderen, als dan wel van jezelf, dat in het collectief mee-transformeert.

Een vrije wil creëert in het NU

Niet straks

In de toekomst

Of in diploma’s gehuld…

Een vrije wil is je bezieling die je deelt met de wereld en deze architectuur behoeft geen diploma’s, maar werkt samen met de natuurlijke behoeften van wie wij ZIJN.

De mensen die ons inspireren zijn verbonden aan ons potentieel vermogen. Zij spiegelen een talent dat latent in ons aanwezig is.

Waarom blijven mensen anderen volgen waarbij ze geen eigen leidsman/leidsvrouw zijn? Het volgen van anderen leidt slechts tot gekopieerd gedrag, waarmee we iemand anders zijn dan ons essentiële zelf. Je geeft daarmee telkens een stukje van jezelf weg. We lijken te zijn geprogrammeerd om te volgen, ons aan te passen en te conformeren aan maatschappelijke normen voor de instandhouding van economische systemen. We geven onze aandacht weg, soms zonder te beseffen waaraan. We raken in conflict, ervaren weerstand en zelfs weerstand houdt aandacht gevangen, waarmee je laat groeien wat je niet wilt.

Aandacht, aandacht aandacht.

Aandacht geven aan dat wat wij wensen…

Is dit de definitie van VRIJE WIL?

Erica Argelo

Related posts

Leave a Comment